داستانی که امروز از صلح ، از ردپای درهم تنیده انسانیت صحبت می کند ، از دور ، از یک زمان جنگ می آید.

ماریو گورری تازه 30 ساله شده بود که در تابستان 1942 ، او را به همراه صدها هزار ایتالیایی دیگر به جبهه روسیه فرستادند تا جنگی را که بنیتو موسولینی تصمیم گرفته بود راه بیندازند.

گورری یکی از علاقه مندان به موتور فیدنتینو است که چیزی درباره روسیه نمی داند. او یک راننده خبره است ، قادر است ساعتها در دشت وسیع شرقی رانندگی کند ، در کابین کامیونی که برای سربازان ایتالیایی در روسیه تهیه شده است نشسته است.

در غبار و گل دشتهای وسیع روسیه ، سه هزار کیلومتری فیدنزا ، ماریو نمی توانست تصور کند که یک حرکت کوچک سپاسگزارانه ، 79 سال پس از این جنگ غم انگیز ، به اتحاد ایتالیا و روسیه ، فیدنزا و مسکو کمک کند. برای اتصال خانواده Fidentine خود با خانواده روسی که در شرایط چشمگیر به او کمک کردند.

در تاریخ 21 مه سال 2020 ، نامه ای از مسکو در مورد دفتر شهردار فیدنزا ، آندره ماساری وجود دارد. توسط م Instituteسسه فرهنگی ایتالیا فدراسیون روسیه ارسال شده است. از شهردار اطلاعاتی در مورد سرباز ماریو گورری خواسته شد. در مورد او چیزی به جز تاریخ تولد ، بخشی که وی به آن تعلق داشت و نام فیدنزا ، همراه با سایر جزئیات ، بر روی یک آشفتگی نظامی حک شده است که به نظر می رسد از مه غرق تاریخ بیرون آمده است ، شناخته شده نیست.

یک قطعه ضعیف آلومینیوم که خانواده گاوریک از بلگورود از زمانی که توسط ماریو به آنها داده شد ، به خاطر سپاس از اینکه در تاریک ترین روزهای ماجراجویی خود به عنوان یک سرباز در روسیه تغذیه می شود ، آن را نگه داشته اند. در این نامه همچنین آمده است که خانواده گاوریک دوست دارند بدانند که سرنوشت ماریو چه بوده است و ممکن است برای برگرداندن این تعهد سپاسگزاری با خانواده اش دیدار کند.

قسمت اول داستان از بایگانی های شهرداری ناشی می شود: ماریو سالم و سالم از روسیه بازگشت ، اما در مورد بقیه ، او قرمز تیره است.

مشارکت کنندگان اصلی این مطالعه از انجمن ملی کوه های آلپ در پارما ، با رئیس جمهور روبرتو کاسیالی ، و از انجمن ملی جانبازان مبارزه می کند ، که ماریو از سال 1946 عضو آن است.

ما از سوابق نظامی می فهمیم که این پرونده در سال 35 تنظیم شده و سپس در نوامبر سال 40 فراخوانده شده است. در جبهه روسیه از 15 ژوئیه 1942 تا 30 نوامبر همان سال. چند روز قبل ، بخش ایتالیا شکسته شد و منجر به انزوای ارتش ششم آلمان در استالینگراد شد. ماریو بسیار خوش شانس بود که روسیه را قبل از فاجعه عقب نشینی که حدود 84000 سرباز ایتالیایی کشته ، زندانی و مفقود هزینه کرد ، ترک کرد.

4 فوریه 2021 یک روز خاص خواهد بود. م Instituteسسه فرهنگی ایتالیا در حال برگزاری یک رویداد زنده است که مسکو را با فیدنزا متصل می کند. و مهمتر از همه ، به فرزندان خانواده Gavrik و خانواده Mario Goreri اجازه می دهد تا یکدیگر را بشناسند. سپس خزانه های ماریو گورری توسط خانواده گاوریک برای بازگشت وی به فیدنزا به سفارت ایتالیا سپرده خواهد شد.

در ساعت 1 بعدازظهر یک فیس بوک مستقیم با ترجمه همزمان در صفحات شهرداری فیدنزا و موسسه وجود دارد که توسط هر دو جامعه قابل پیگیری است.

دانیلا ریتزی ، مدیر موسسه ، ژنرال روبرتو باناچی (وابسته نظامی سفارت ایتالیا) از مسکو مداخله خواهد کرد. از فیدنزا ، شهردار ماساری و آمبروجیو پونزی (رئیس انجمن ملی مبارزان و کهنه سربازان) مداخله خواهند کرد. از پارما رئیس آنتونیو لوسیو گاروفی و ​​رئیس آنا ، روبرتو کاسیالی ، و از دانشگاه Chieti-Pescara با معلم ماریا ترزا جوستی (استاد تاریخ مدرن) و بیش از همه شش نوه مستقیم ماریو صحبت خواهند کرد: اورسته ، هرمس و برونو گورری ، ماریا و میریا والسی ، گراتزیانا بوناسرا.

E با احساسات و مشارکت عمیقی که موسسه فرهنگی ایتالیا در مسکو – مدیر Rizzi توضیح می دهد – در حال آماده سازی برای پذیرش تحویل یادگاری نظامی است که توسط سرباز ایتالیایی ماریو گورری ، از فرزندان خانواده روسی که به فرزندان آنها کمک کرد ، در روسیه باقی مانده است از خانواده اش در سال 1942 ما شاهد حضور (از نظر جسمی و عملی) مقامات نظامی و نظامی ایتالیا ، ذکر یک صفحه مهم و تأثیرگذار از گذشته دردناک ، مشترک ایتالیا و روسیه هستیم. “

E اورستس ، یكی از برادرزاده های ماریو ، یك پزشك معروف در فیدنزا “را بسیار هیجان زده” كرد. در 4 فوریه ، او از طرف همه پیروان خود پیامی برای گاوریت ها ارسال خواهد کرد. وی گفت: “ما متأثر شده و پر از سپاس شده ایم. همان قدرشناسی که ماریو هنگام یادآوری مردم روسیه که سخاوتمندانه به او کمک کردند ، از آن صحبت می کند.”

شهردار ماساری توضیح می دهد: “این یک داستان باورنکردنی و هیجان انگیز است.” به نظر می رسد کار نویسنده ای است ، اما درعوض میوه دانه آرامشی 79 ساله است که امروز شکوفا شده است. داستانی که نشان می دهد چقدر همبستگی قویتر است. از هر درگیری و ویرانی که جنگ به بار می آورد. پیام قدرتمندی که به لطف اشراف خانواده گاوریک و اشتیاق و شایستگی م Instituteسسه فرهنگی ایتالیا در مسکو آشکار شد ، که من صمیمانه به خاطر این هدیه ، همراه با همه کسانی که امکان مطالعه را فراهم کردند ، به ویژه روسای جمهور کاسیالی و پونزی “.

ماریو گورری داستان یک کهنه سرباز است و آمبروجیو پونزی، که یک رئیس توانمند انجمن پیشکسوتان است ، اظهار داشت: “گورری یکی از پنجاه نفر یا بیشتر فیدنتینی بود که تجربه نظامی در روسیه را تجربه کرد. ما عادت داریم تاریخ را از طریق قسمت های نمادین ، ​​نبردهای بزرگ ، پیروزی ها و شکست های بزرگ به یاد بیاوریم. ما تمایل داریم فراموش کنیم که در عوض موزاییک تاریخ شامل کاشی های زندگی فردی و قسمت هایی مانند آنچه برای همشهری ما ماریو اتفاق افتاده است. “

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *