اگر کلمات کافی بود ، اولین سطرهای شعر آماندا گورمن ، تپه برای صعود ، از قبل تشخیص ، مسئولیت پذیری بود ، س questionال درستی که راهی به کشوری مانند ایالات متحده نشان می دهد. ، در یک بحران کامل. “وقتی روز فرا می رسد ، تعجب می کنیم ، / کجا می توانیم نور این سایه بی پایان را پیدا کنیم؟” نقش شاعر جوان آفریقایی تبار را بازی می کند و جای جو بایدن و کمالا هریس را می گیرد.

و به نظر می رسید رئیس جمهور جدید یک کشور زرهی ، که هنوز تحت اشغال متعصبانه ترامپ در کپیتول هیل متزلزل شده است ، در حال حرکت در این راستا است که گفت ، “ما باید کارهای زیادی انجام دهیم ، کارهای زیادی برای اصلاح ، بسیاری برای بهبودی ، کارهای زیادی داریم.” اما اگر قرار دادن یک هنرمند آفریقایی تبار بر تریبون کافی بود ، اگر برای مراجعه به قانون اساسی ، وعده ها ، نیاکان ، ایالات متحده و بسیاری دیگر از دولت های سرمایه دار در سراسر جهان کافی بود ، آنها آنچه که هستند نیستند: محصول طبقات نمایندگی منافع تعیین کننده انتخاب آنها.

به همین دلیل ، وقتی بایدن اضافه می کند که “ایالات متحده نوری برای جهان بوده و هست ،” اکنون این یادداشت شدید به نظر می رسد زیرا “جهان” – آنچه برای استعمارگران قدیم و جدید به عنوان “جهان سوم” خوانده می شود – او می داند که چقدر این “نوری” شوم بود که بیش از سرنوشت مردمی که قرار است آزاد شوند ، آویزان است و شوم است. در حقیقت ، سخنرانی تونی بلینکن ، وزیر امور خارجه جدید در سنا ، نشان داد که دموکرات ها و جمهوری خواهان فقط از لحاظ سبک در سیاست خارجی (برای چین ، ونزوئلا و خاورمیانه) تفاوت دارند. هدف هر دو سرنگونی دولتهای سوسیالیست در متنوع ترین تعدیلات آنهاست: برای سنتی که هیچ تفاوت ظریفی نمی شناسد.

برای بیرون آمدن از ابهام و “ظرایف” ، اروپای قدیم معتقد است ، که جای تعجب نیست ، به لطف حمایت از رسانه های سلطه گر ، قادر است مکزیک هایی مانند آنچه در “جنگ بشردوستانه” است را به صورت تفریحی ترکیب کند ، بمب بیندازد و همزمان با صلح طلبی صحبت کند. و حقوق بشر یا حمله به ترامپيست را محکوم می کند ، زيرا دموکراسی را لگدمال می کند ، اما مضحک موضع “خودآرايی” را حفظ می کند که تمام قواعد دموکراتیک و همچنين قوانين نجابت را لگدمال کرده است.

یک باله شرم آور با تعادل معنایی و خویشتن داری واقعی برای جلب حمایت و ادامه دفاع از غیرقابل توجیه: آیا گوایدو دیگر “رئیس جمهور موقت” یا حتی معاون نیست؟ اگر علاقه مند هستید ، می توانید “پارلمان انتخاب شده در سال 2015” را برای همیشه “به رسمیت شناختن” به عنوان نمونه ای درخشان از دموکراسی ، منتظر پاسخ بایدن و تلاش برای احیای گروه تماس معمول ادامه دهید.

در همین حال ، شرکت های چند ملیتی بشردوستانه در حال اعلام مشکلاتی هستند که سعی می کنند ونزوئلا و کوبا را دوباره باج خواهی کنند تا به “تغییر رژیم” مطلوب برسند. در همین حال ، کودتای قدیمی ونزوئلا با کارلوس وکیو در ردیف اول یک عکس یادگاری با استاد جدید را دنبال می کند ، در یک نفس کمیک ، که استادانه توسط روبرتو مالاور توصیف شده است (مالاوریسم: Opositores viajan a la toma de posesión de Biden). در اینجا فقط یک گزیده کوچک آورده شده است: “ایده ، مثل همیشه ، به Ramup Allup رسید. وقتی شنید که آندرس ولازكز گفت: “من هر مبلغی را می پرداختم تا بروم و از رفیق بایدن مراقبت كنم” ، این مرد با موتور چهارم راه اندازی شد. به یاد داشته باشید که داماد او هواپیمایی با 12 صندلی دارد و برو ، او پروازها را سازمان می دهد.

ونزوئلا ، به عنوان رئیس جمهور قانونی خود ، نیکلاس مادورو ، در مورد ورود رئیس جمهور جدید ایالات متحده چنین اظهار نظر کرد: “امیدوارم در حل مشکلات کشور خود خوش شانس باشید ، امیدوارم در سیاست جدید صلح جهانی خوش شانس باشید ، امیدوارم – بدون شک ، او نباید میراث ظالمانه نخبگان علیه ونزوئلا را بدیهی بداند و این سیاست را نسبت به ونزوئلا تنظیم می کند. “

در سیاست داخلی ، بایدن برخی از احکام اجرایی را اعلام کرد که باید با حذف یا تخفیف بدترین پیامدهای سیاست های برتر ، فوری ترین انتظارات را از منتخبان وی برآورده سازد. وی در سیاست خارجی قول داد که به برخی توافق نامه ها مانند توافق نامه آب و هوا بازگردد یا به WHO بپیوندد. پس از اوباما ، “ملی گرایی ابرمطب گرایانه” ترامپ باید “چند جانبه گرایی” جایگزین شود. اما برای درک اصل ، کافی است به مشخصات مربوط به انتصابات کابینه وی نگاهی بیندازید.

فراتر از نمای مترقی ، که با سهمی از نمایندگان حقوق مدنی (جنبش های دگرباشان جنسی ، آفریقایی آمریکایی ها ، افراد محلی ، زنان و غیره) رژه می رود ، کسانی که “مهم هستند” نمایندگان لابی های قدرتمندی هستند که “دموکراسی” مورد ستایش آمریکای شمالی را تعریف می کنند: شرکت های چند ملیتی ، بانک های بزرگ ، پایانه های مجموعه نظامی – صنعتی.

یکی از بانفوذترین اندیشکده های لیبرال مرکز پیشرفت آمریکایی است که پیشنهادی وسوسه انگیز را به بایدن ارائه کرد: ایجاد بانک ناتو ، بانک سازمان پیمان آتلانتیک شمالی ، برای استقرار در لندن. این صندوق مانند صندوق بین المللی پول ، با نرخ بهره مشخص نشده به 30 کشور عضو اختصاص خواهد داد تا توسعه بیشتر اقتصاد نظامی و زیرساخت های مربوطه (ساخت و ساز عمده ، حمل و نقل و غیره) را تشویق کند.

م institutionسسه ای که در هر صورت طرف های متعاهد را مقید می کند و آنها را بیشتر به سیاست های اتحاد و هزینه های دفاعی وابسته می کند. “تطبیق پذیری” ، بسیار متفاوت از آنچه که کوبا و ونزوئلا در اتحاد بولیواری برای خلق های آمریکای ما (آلبا) تصور کرده اند ، که ترکیبی از واکسن ها و داروها علیه covid-19 و همچنین کشفیات علمی را پیشنهاد می کند ، به طوری که برای نه برای شرکت های بزرگ چند ملیتی. “چند جانبه گرایی” ، بسیار متفاوت از سلاک ، اتحادیه کشورهای آمریکایی و کارائیب ، که شامل 33 ایالت آمریکا به جز ایالات متحده و کانادا است و به عنوان منطقه صلح اعلام شده است.

“نوری” که توسط ایالات متحده ساطع می شود ، با وجود فشار شدید و یک جانبه اجباری توسط ایالات متحده و اروپا ، برای آوردن 14000 سیلندر اکسیژن به شهر مانائوس ، پایتخت آمازون ، بسیار متفاوت از کسی است که ونزوئلا را تحت فشار قرار می دهد. در برزیل از بولسونارو نازی. اخباری که از رسانه های سلطه طلب پنهان مانده و به جای مقابله با دروغ یا مدارک تحریف شده مخالفت هایی را مبنی بر تلاش دولت بولیواری برای جلوگیری از خفه کردن “تحریم ها” اعلام کرده اند.

(مقاله مربوط به Cuatro F)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *