[ad_1]

دوشنبه صبح برمه (میانمار به زبان محلی) با خبر دستگیری دفاتر اصلی غیرنظامی کشور ، از جمله نخست وزیر ، بیدار شد عملاً آنگ سان سوچی و رئیس ملت U Win Myint ، هر دو زندانی سیاسی سابق در سالهای دیکتاتوری نظامی بودند. تلویزیون نیروهای مسلح گزارش داد که قوه مقننه ، مجریه و قضائیه به دست فرمانده ارتش رسیدند (تاتماو) ، ژنرال مین اونگ هلاینگ. همزمان با گشت زنی نیروها در خیابان های پایتخت ، نایپیدو و شهرهای بزرگ کشور ، دسترسی به شبکه تلفن قطع و خدمات بانکی به حالت تعلیق درآمد. کودتا در آستانه اولین جلسه پارلمان ملی جدید ، منتخب در ماه نوامبر ، انجام شد لیگ ملی برای دموکراسی آنگ سان سوچی (NLD) 83 درصد آرا را به دست آورد و حزب وفادار به ارتش را به اقلیتی رهنمون شد.

ارتش که طبق قانون اساسی سال 2008 همچنان 25 درصد از کرسی های مجلس را در اختیار دارد ، هفته هاست که ادعای بی نظمی در روند انتخابات را بر عهده دارد و خواستار تجدید نظر در آرا و به روزرسانی بعدی جلسه پارلمان است. در صورت عدم بازخورد اکثریت ، این انگیزه رسمی ارتش است ، نیروهای مسلح تصمیم گرفتند “ترمیم نظمپذیرش اختیارات کامل به مدت یک سال.

از زمان استقلال به عنوان مستعمره سابق انگلیس در سال 1948 ، كه پدر آنگ سان سوچی ، ملی گرای آنگ سان ، نقش اصلی را داشت ، برمه بیش از تاریخ خود تحت حاكمیت رژیمهای نظامی قرار داشت. از آن زمان ، پدر میهن برمه . در سال 1962 ، ژنرال ن وین فرماندهی را بر عهده گرفت و یک دولت غیرنظامی متهم به سو mis مدیریت را سرنگون کرد: وی با مشت آهنین برمه را اداره می کرد تا اینکه در سال 1988 ، پس از موج اعتراضات ملی ناشی از بحران اقتصادی ، مجبور به استعفا شد. نسل جدید سربازان جای او را می گرفتند و به آن ماشین سرکوبگر ویرانگری که با نام اورول در تاریخ ثبت شد جان می بخشند. شورای دولتی صلح و توسعه (SPDC) ، که از سال 1988 تا 2011 – ابتدا تحت دیکتاتوری Saw Maung و سپس تحت استبداد مداوم ژنرال Than Shwe – برمه را به زندان آزاد تبدیل می کند ، آن را از سایر نقاط جهان جدا می کند ، و آن را به گرسنگی محکوم می کند ، حمله به منابع طبیعی و فروش رژیم چینی.

به دنبال اعتراضات ضد دولتی در سال 2007 ، که در آن راهبان برای اولین بار قهرمانان فعال مخالفت و از اصلی ترین قربانیان سرکوب بی رحمانه بودند ، در سال 2008 ، نظامیان نظامی با تغییر دولت کنترل شده توسط قانون اساسی جدید موافقت کردند ، که در هر صورت این مزیت خود را در بخشهای اصلی سیاست ملی و اقتصاد تضمین می کند. حبس خانگی آنگ سان سوچی در نوامبر 2010 لغو شد. NLD اولین انتخابات پس از دیکتاتوری را تحریم کرد ، عدم ضمانت های دموکراتیک را محکوم کرد و حزب نظامی (USDP) را تحت فشار قرار داد. در سال 2012 ، رهبر جنبش دموکراتیک برمه در انتخابات دور دوم در کنار سایر مخالفان شرکت کرد: برای اولین بار ، آنگ سان سوچی و NLD به عنوان یک نیروی مخالف شناخته شده وارد پارلمان شدند.

پیروزی انتخاباتی متعاقب آن – در انتخابات قانونگذاری 2015 – درهای دولت این کشور را به روی آنگ سان سوچی به عنوان مشاور ایالتی، موقعیتی معادل نخست وزیر ، که به طور خاص برای تضمین نقش اصلی او ایجاد شده است ، زیرا توسط قانون توسط ریاست جمهوری کشور ممنوع است (زیرا با یک شهروند انگلیس ازدواج کرده است). سازش های اجتناب ناپذیر با ارتش در گذار تحت کنترل تاتماو انتقاد شدید او را از همان افرادی که او را قهرمان مبارزه برای دموکراسی کرده بودند ، به دست آورد: تحت اتهامات ویژه ، سکوت او در سرکوب وحشیانه اقلیت مسلمان روهینگیا ، که منجر به یک بحران انسانی گسترده شد. معمار اصلی این آزار و اذیت ژنرال مین آونگ هلینگ بود که روز گذشته دولت غیرنظامی را سرنگون کرد ، آنگ سان سوچی را دستگیر کرد و ساعت را به تاریخ ناخوشایند برمه حداقل پانزده سال بازگرداند.

نخست وزیر سابق در اولین بیانیه رسمی خود ، مردم را به خیابان ها دعوت کرد تا “مخالفت با کودتا نظامی“علیه قانون اساسی”متشکل از خودشان“از طرف خود ، نیروهای مسلح روشن ساخته اند که در پایان دوره اضطراری ملی که برای دوازده ماه آینده تعیین شده است ، آنها انتخابات جدید را فراخوانده و دوباره قدرت را انتقال می دهند. اما کسی که اطلاعات کمی در مورد درام این کشته شدگان داشته باشد ، ملت ، مورخ و دیپلمات ، تانت مینت وو ، چند ساعت پس از اعلام دستگیری ، درباره دستگیری های خود نوشت. حساب بر توییتر:

“دری که به آینده ای بسیار متفاوت باز شده است. من این احساس را دارم که هیچ کس واقعاً قادر به کنترل آنچه در پیش است نخواهد بود. “میانمار کشوری پر از سلاح است ، با اختلافات عمیق بین خطوط قومی و مذهبی ، جایی که میلیون ها نفر به سختی می توانند از طریق تغذیه خود تغذیه کنند.”

این کودتا ماهیت دروغ ادعاهای USDP در مورد تقلب در انتخابات را تأیید می کند ، که قبلاً توسط ناظران بزرگ ملی و بین المللی رد شده بود و با توجه به حوادث اخیر ، به وضوح با هدف ایجاد خانه ی زیبا برای به دست گرفتن قدرت توسط ارتش. علاوه بر این ، دلایلی که باعث فشار می شود تاتماو برای کنترل مستقیم کشور ، خود را در معرض موج قابل پیش بینی سرزنش ها و اعتراضات قرار دهد. توافق های بین دولت غیرنظامی و نیروهای مسلح در حال حاضر ضمانت کنترل کامل دستگاه امنیتی دولت ، وزارتخانه های مهم (کشور ، مرز و دفاع) و اصلی را بر عهده دارد. دارایی های طبق سنت ارزان است.

محرومیت از برمه در دوره های نظامی قبلی ، به تعبیری با پیمان های انتقال نهادینه شد: تضمین حقوق و آزادی های سیاسی بیشتر در ازای تحکیم امتیازاتنخبه نظامی تمام اینها به هزینه اقلیتهای قومی ، روینگیا ، اما نه تنها ، که همیشه یک بره قربانی در محراب توازن مرکزی قدرت بوده است: اما این بار با همدستی آنگ سان سوچی و حزب او ، که ثابت کرد کاملاً مبهم است فقط در این س controversال بحث برانگیز ، بلکه در مورد مسئله سانسور مطبوعات و اینترنت. موضع گیری شخصی کودتای مین آونگ هلینگ ، که جاه طلبی های ریاست جمهوری وی با پیروزی آشکار انتخابات توسط NLD رد خواهد شد ، نیز در روزهای اخیر در دستور کار قرار گرفته بود. به گفته برخی ناظران ، این امتناع بود که ترازو را به نفع اقدام نظامی بالا برد.

از سوی دیگر ، دست کم گرفتن نفوذ چین که حداقل بیست سال با انواع سرمایه گذاری ها و رشوه ها اقتصاد ملی را تغذیه کرده و بدون رضایت آن ، دست کم به طور ضمنی ، ارتش به سختی حرکت می کند ساده لوحانه خواهد بود. قدمت آن به سه هفته قبل برمی گردد آخرین جلسه رسمی بین مین اونگ هلاینگ – اکنون قدرت را در دست دارد – و وزیر امور خارجه چین وانگ یی. بنابراین بعید است که خبر کودتا از آسمان پکن مانند رعد و برق برسد ، که به گفته برخی منابع ، ارتش ارشد می داند که اعتقاد ندارند شکایات انتخاباتی آنها کاملاً جعلی نیست: چراغ سبز بین خطوط. گلوبال تایمز (مطبوعات انگلیسی رژیم چین) خواستار توافق شدند “بین قطعات“برای پشتیبانی”صلح و ثبات“مقامات برمه ای در مورد هشدار”تداخل خارجیاشاره کنجکاو به بی طرفی ، که به وضوح فقط مربوط به دیگران است و به نظر می رسد موید این است که وضعیت فعلی برای حزب کمونیست چین کاملاً نامطلوب نیست.

واکنش وزارت امور خارجه ایالات متحده قابل پیش بینی است ، که از طریق دهان وزارت امور خارجه Blinken دستور داد تا رژیم نظامی “قدم های او را فوراً دنبال کنیددر حالی که موقعیت هند و ژاپن هر دو احتیاط بیشتری دارند شریک شرکتهای برجسته در برمه ، که خود را به اعلامیه کلی به نفع روند دموکراتیک محدود کردند.

چند روز آینده برای دانستن آینده بسیار مهم خواهد بود رهبر سیاستمداران بازداشت شده در حالی که متأسفانه کشور متأسفانه قبلاً نوشته است: بازگشت ناگهانی اما نه کاملاً غیرمنتظره به گذشته ، به تعبیری ذاتی سازش سازمانی بین یک دستگاه نظامی همه جانبه و یک دولت نیمه غیرنظامی تحت حمایت و اغلب مستعد جنایت مسلحانه . واکنش مردمی به حوادث دیروز اندازه گیری تغییرات سیاسی و اجتماعی را که برمه طی یک دهه گذشته تجربه کرده ارائه می دهد. انتخابات نوامبر نشان داد که با این وجود برمه ای از آنگ سان سوچی و حزب وی حمایت می کند و قاطعانه به راه دموکراتیک گام برمی دارد ، البته لنگ لنگان. خواهیم دید که آیا قدرت اسلحه قادر خواهد بود آرمانهای مشروع ملتی را که به نظر محکوم است که سر بلند نکند ، خاموش کند.

[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.