[ad_1]

هنگامی که اولین نیروهای خارجی در سال 2001 وارد افغانستان شدند ، کوههای هواپیماهای شوروی و لاشه هواپیما را در حومه شهرها و فرودگاههای بزرگ کشف کردند. حتی در این مورد ، این کمک های هنگفت بود که اتحاد جماهیر شوروی هنگام خروج از کشور به جا گذاشت ، که به زودی بی فایده شد و به عنوان مواد بازیافتی انباشته شد. حتي به مناسبت خروج نيروهاي آمريكايي از افغانستان ، مساله تجهيزات نظامي بر روي زمين در حال تبديل شدن به يك مورد است ، هرچند تا حدي بحث برانگيز.

اینفوگرافیک روزنامه ها چند روزی است که در حال انتشار است و سپس در شبکه های اجتماعی دست به دست می شود تایمز و ساندی تایمز، که نشان می دهد که به گفته دو روزنامه ، ارزش کل وسایل نقلیه (هوایی و زمینی) که به دست طالبان افتاده است چقدر خواهد بود. این تصویر به سرعت در سراسر جهان گشت و مقالات پر شور و هشدار دهنده را تغذیه کرد و سرانجام به منبع اطلاعاتی درباره مداخله تلویزیونی مشکوک جیم بنکس نماینده کنگره ایندیانا تبدیل شد که از تجهیزات 85 میلیارد دلاری در اختیار طالبان که شامل 75000 وسیله نقلیه است صحبت کرد. 200 هواپیما و هلیکوپتر و بیش از 600000 سلاح فردی.

در وهله اول باید توجه داشت که این جداول و این داده ها ، علاوه بر این که در لیست تجهیزات بسیار نادرست و خام هستند ، با عدم مشخص نمودن ارتباط کلها با همه وسایل و تجهیزات به کار رفته در این دستگاه ، اولین سردرگمی را ایجاد می کنند. 20 سال درگیری ، بدون مشخص کردن تعداد این زرادخانه ها ، م effectiveثر و واقعاً مقرون به صرفه. ثانیاً ، جداول موادی را که قبلاً به خارج منتقل شده اند ، خرابکاری کرده اند ، تخریب کرده اند یا بی اثر جلوه داده اند ، در نظر نمی گیرند ، که بیشتر وسایل نقلیه و تجهیزات را بی استفاده کرده است. نکته آخر اینکه میزان کارکرد و استفاده از این دستگاه ها بستگی به توانایی داشتن کارکنانی دارد که می توانند از آنها استفاده کنند ، نگهداری و تصور استفاده را در نظر نمی گیرند. بدون پرسنل آموزش دیده که تا حد زیادی به خارج از کشور فرار کرده اند ، پیمانکارانی که ماه ها آنجا را ترک کرده اند و قطعات یدکی در حال تمام شدن هستند ، استفاده از این مواد – به ویژه هوا و زمین – به چند هفته یا حداکثر ماه ها کاهش می یابد ، و مقدار بسیار کمی از آنها باقی می ماند. دست طالبان در ماه های آینده بنابراین انتشار این داده ها و بحث های بعدی ، بیش از هر چیز برای تبادل اتهامات در سیستم سیاسی ایالات متحده بین دولت بایدن و کسانی که پیش از آن بودند ، از طریق دستکاری واقعی واقعیت ، بسیار مهم بود.

چه چیزی برای طالبان باقی مانده است؟

در 15 اوت ، بسیاری از خدمه افغان به ازبکستان همسایه رفتند و 49 هواپیما و هلیکوپتر را از کشور خارج کردند که توسط بسیاری از اعضای خانواده سوار شده بودند. در میان خودروهای سرقت شده از فتح قریب الوقوع طالبان ، 6 مورد از حمله زمینی 19 Embraer A-29 Super Tucano و COIN (ضد شورش) ، در حالی که یک دستگاه بلافاصله پس از ورود به حریم هوایی ازبکستان پس از برخورد با MiG-29 ازبک که با آنها همراه بود ، سقوط کرد. به خلبانان افغان در این سانحه کشته شدند ، در حالی که خلبان ازبک با موفقیت از زمین خارج شد. 11 مورد از 18 دستگاه Pilatus PC-12NG برای حمل و نقل ، 5 نفر از 34 کاروان Cessna 208B برای حمل و نقل و بالگردهای متعدد ، از جمله 19 فروند هواپیمای Mi-17 / Mi-8 95 میلیمتری و 7 مورد از 16 UH ، در شهر نزدیک -60A پناه گرفته اند. شاهین سیاه

بر اساس برخی منابع ، شب 14 اوت ، برخی هواپیماهای B-52 آمریکایی فرودگاه مزار شریف را بمباران کردند و هواپیماها و هلیکوپترهای زیادی را منهدم کردند. سرانجام ، در مراحل پایانی حضور نظامی ایالات متحده در فرودگاه کابل ، تمام هواپیماها و هلیکوپترهای حاضر در فرودگاه منهدم و بی فایده شد.

بنابراین از زرادخانه تحویل داده شده به ارتش افغانستان ، امروز چه چیزی در دست طالبان باقی مانده است؟ لازم به ذکر است که تأثیر مواد در دست نیروهای افغان – به ویژه وسایل نقلیه هوایی – تا چند ماه پیش در عمل تنها به لطف تعداد زیادی از پیمانکاران خارجی که کمبود کادر فنی محلی را جبران کردند ، تضمین شده بود. به

با خروج پرسنل خارجی از ابتدای سال ، همانطور که در اعلامیه های مطبوعاتی دولت ایالات متحده گزارش شده است ، کارایی اکثر این خودروها در کمتر از شش ماه بیش از 50 درصد کاهش یافته است ، که منجر به عملکرد کارآمد می شود. ظرفیت در مقادیر بسیار پایین علاوه بر این ، بیشتر موادی که ایالات متحده باید در افغانستان می گذاشت قبل از خروج از پایگاه های اصلی که نیروهای مستقر بودند بی معنی بودند و تنها تجهیزات موجود در دست ارتش افغانستان باقی می ماند.

بنابراین ، تصاویری که پس از ترک پایگاه عظیم بگرام در سراسر جهان سفر کرده اند ، با وسعت وسایل نقلیه مدرن مانند وسایل نقلیه Mrap که می توانند اثرات انفجار مین و مواد منفجره را تحمل کنند ، مشخص نکرده است که تقریباً همه این مجموعه های پیچیده و خودروهای گران قیمت ماه ها غیرقابل استفاده بوده یا در صورت ترک نیروهای آمریکایی بی فایده شده اند. بدون شک ، امروز چندین هزار خودروی آفرود در دست طالبان است ، از جمله وانت های Humvees و Toyota ، تعدادی از دستگاه های دید در شب فردی ، برخی از دستگاه های بیومتریک و چندین امکانات واقعا مدرن دیگر. از نظر تسلیحاتی ، افغانستان هنوز دارای مقدار زیادی تفنگ اتوماتیک قدیمی M-16 ، برخی از CAR-15 های مدرن تر و مخلوط خمپاره و توپخانه در تعداد بسیار ثابت است. در بین هواپیماها 7 نمونه از حمله زمینی A-29 Super Tucano وجود دارد ، اما 6 مورد از آنها تنها به عنوان منبع قطعات یدکی بی فایده و مفید است ، در حالی که تنها 1 Cessna 208B برای حمل و نقل در عملیات باقی مانده است. در میان هلیکوپترها ، 11 ترابری Mil Mi-17 و 4 UH-60A Black Hawk عملیاتی هستند ، در حالی که حداکثر 8 بالگرد حمل و نقل و تهاجمی MD 530F می توانند در حال کار باشند. در فرودگاه قندوز ، طالبان موفق شدند به 7 پهپاد اسکن ایگل برسند که به سختی قادر خواهند بود از آنها استفاده کنند ، در حالی که در شیندند ، هرات و قندهار تعداد زیادی Mi-17 وجود دارد که احتمالاً فقط 1 یا 2 آنها در شرایط پرواز هستند. از چهار هواپیمای حمل و نقل تاکتیکی Lockheed C-130H Hercules که بعنوان راه حلی پس از قرارداد ناموفق ایتالیایی ها Alenia G-222 (بعنوان یک راه حل تعمیر شده با قیمت گزاف و اندکی پس از برچیده شدن) به افغانستان تحویل داده شد ، سه هواپیما از آمریکایی ها و یک نفر انفرادی گرفته شد- روی واگن ها آسیب دیده و با شماره موتور. 3 بدون پروانه خود – او در وضعیت بدی بر روی پیش بندهای فرودگاه کابل رها شد. همچنین 3 مربی L-39 و 8 هواپیمای ترابری آنتونوف A-26 در فرودگاه صوفیه وجود دارد که همه آنها چندین سال است مورد استفاده قرار نمی گیرند و همچنین 13 فروند هلیکوپتر تهاجمی Mi-24/35 که در حال پرواز بوده اند. برای مدت طولانی زمین بوده و به هیچ وجه عملیاتی در نظر گرفته نمی شود.

تنها نگرانی واقعی – هرچند جزئی – وجود 2 سیستم پدافند هوایی C -RAM است که احتمالاً در حال کار هستند ، هرچند مشخص نیست که تا چه حد و تا چه مدت می توانند در غیاب پرسنل متخصص فعال باشند. و قطعات یدکی.. علیرغم تصاویر و ویدئوهای منتشر شده در روزهای اخیر که سربازان طالبان را در مقابل خودروها و تجهیزات آمریکایی نشان می دهند و از ترس تقریباً 10 برابر ظرفیت نظامی به دلیل خروج شتابزده نیروهای خارجی از کشور می ترسند ، واقعیت کاملاً متفاوت به نظر می رسد. تجهیزات شخصی متعددی قطعاً به دست طالبان افتاده است ، که امروزه به لطف وسایل نقلیه متعدد ، هرچند محدود به استفاده و استفاده از نیروهای زمینی ، قابلیت های عملیاتی و همچنین تحرک خود را افزایش می دهند ، در حالی که از سوی دیگر قابلیت های هوایی بسیار محدود است. به علاوه بر این ، بسیاری از تجهیزاتی که در حال حاضر در دست طالبان است به دلیل کمبود پرسنل و قطعات یدکی تخصصی ظرف چند هفته یا چند ماه کاملاً بی فایده خواهد شد.



[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.