[ad_1]

وقایع واشنگتن مطمئناً دستاورد بدی برای ریاست جمهوری دونالد ترامپ است که متأسفانه محتوای سیاسی واقعی بیان شده در این چهار سال را توجیه نمی کند.

تردید در مورد منظم بودن روند انتخابات ، رسانه ها و استعمار فرهنگی که طی سال های اخیر بخشی از مردم ترامپ قربانی آن شده است ، کارت اعتراض قابل توجهی که در بسیاری از زمینه ها توسط جنبش های چپگرای افراطی و خشن ارائه شده است ، همه عواملی است که برای درک روحیه بسیاری از معترضین در واشنگتن ، باید آنها را در نظر داشت ، اما آنها برای توجیه برخی از پویایی های بوجود آمده کافی نیستند. و واضح است که اگرچه رئیس جمهور را نمی توان به دامن زدن به قیام متهم کرد ، اما مسلماً او مسئولیت های عینی دارد ، ظرافت اوضاع ، خطرات نظم عمومی را دست کم می گیرد و به عنوان یک عارضه جانبی ، اما بدون اهمیت ، آسیب سیاسی نیست. ، کدام یک از حقایق و روایت آنها برای علت خودشان بوجود می آید.

اگرچه پرهیجان ترین لغزش ترامپ مربوط به تصاویر ناراحت کننده “بازداشت کنگره” است ، اما رئیس جمهور چند هفته است که در یک شیب لغزنده قرار دارد. تمام رفتارهای پس از انتخابات مشکل ساز بود. به گفته بزرگان جمهوری خواه ، رفتار رئیس جمهور بسیار ناامیدکننده بوده است و این یک نمایش واقعی است زیرا او خطر به خطر انداختن میراث یک دوره چهار ساله را دارد که نه تنها از نظر قانونی قابل دفاع است ، بلکه از آن زمان به بعد موفقیت عینی داشته است.

بخشی از پایگاه جمهوری خواهان قطعاً وجود داشت که احساس می کرد باید فوراً همه چیز را شرط بندی کرد – برای رفتن “همه در” به نام دونالد ترامپ. این امر از تغذیه سیاسی در هر دو جبهه از ماهیت حماسی درگیری مداوم ناشی می شود. لحظه سرنوشت ساز تاریخی. محافظت از آخرین سنگر قبل از همه برای همیشه از بین رفته است.

البته این مفهوم که “این مهمترین انتخابات است” یکی از ماندگارترین و تثبیت شده ترین سلاح های بلاغی در سیاست است. این کار برای ایجاد آب و هوای مناسب ، وضعیت اضطراری مناسب ، بسیج مناسب است. تصور اینکه انتخابات فعلی “مهمترین انتخابات تاکنون” است هیجان انگیز است ، اما تقریباً هرگز صحت ندارد. همه انتخابات قبلی مهمترین انتخابات بود. و همه موارد زیر نیز خواهد بود. از آنجا که انتخابات دیگری ، نامزدهای جمهوری خواه دیگر ، دیگری جورجیا ، دیگری آریزونا و دیگری پنسیلوانیا برگزار خواهد شد.

نکته این است که دونالد ترامپ متوجه نشده بود که روش های مناسب برای به چالش کشیدن رأی تمام شده است. رئیس جمهور می خواست به قطعاتی که بالقوه برخی جنبه های فنی پشت سر گذاشته اند ، بماند تا از همه لحاظ سعی کند از انتصاب جو بایدن جلوگیری کند. کار به جایی رسیده است که این کار از طریق برخی مراحل قانون اساسی امکان پذیر است فاحشه خانه و بدیهی است غیر معمول است.

بله ، مایک پنس و سنا احتمالاً برای جلوگیری از احراز هویت رأی دهندگان یک شکاف فنی دارند ، اما به همان معنایی که می توان از ملکه الیزابت “به طور فعال” در برخی از امتیازات نمادین وی استفاده کرد. واقعیت این است که دموکراسی نه تنها از قوانین بلکه از آداب و رسوم نیز تشکیل شده است. همه چیز مجاز نیست و هر آنچه از نظر فنی امکان پذیر است نیز در واقع قابل قبول نیست. در حقیقت ، اگر رعایت قوانین مکتوب با رعایت قوانین نانوشته “بازی منصفانه”. آداب و رسوم یکی از عناصر اصلی یک دموکراسی قوی است و خصوصاً از دیدگاه “محافظه کارانه” ارزشمند است ، زیرا نوعی محدود کردن اختیار قدرت سیاسی است.

در نهایت ، کسانی که به درستی خطر را در پروژه چپ جو بایدن و کمالا هریس می بینند باید از خود بپرسند جمهوریخواهان در کدام سناریو بیشترین شانس را برای پیروزی در انتخابات بعدی دارند. اگر آنها شانس بیشتری داشته باشند ، اگر ایالات متحده به پیروی از دموکراسی معمول ادامه دهد ، نه تنها با قوانین بلکه با آداب و رسوم نهادی تنظیم می شود. یا اگر آنها شانس بیشتری دارند ، اگر سیاست آمریکا به یک آزمون قدرت تبدیل شود ، که در آن هر یک از طرفین می تواند اساساً از هر وسیله ، هر بند ، هر روزنه ای برای غلبه استفاده کند.

کسانی که سناریوی دوم را ترجیح می دهند بهتر است به یاد داشته باشند که در مجلس قانونگذاری بعدی ، دموکرات ها بر کاخ سفید ، سنا و از طریق بسته بندی، از جمله نظارت بالقوه در دیوان عالی کشور. آیا واقعاً ارزش مقایسه کردن به سطح ناب کشتی بازو را دارد؟

بلکه همچنین جاه طلبی برای ادامه نمایندگی یک بازیکن یک سیاستمدار مرکزی حتی پس از ریاست جمهوری “غیرمعمول” به نظر می رسد. هر رئیس جمهور پیشین ، و همچنین برای جلوگیری از به خطر انداختن تصویر سالهای خود در کاخ سفید با “ضد اوج” بعدی ، از احترام به جنبه سیاسی خود نیز کناره گیری می کند. البته او ممکن است مانند ریگان یا اوباما “پدر نجیب” باقی بماند ، اما می داند که تاکنون چهره ای بیش از حد دست و پا چلفتی است که استعفا برای تقویت بحث داخلی و روند انتخاب طبقه جدید حاکم ضروری است ، تا حد ممکن از شرطی سازی آزاد باشد.

از این نظر ، وسوسه ای که ترامپ مطمئناً باید از نقش رئیس جمهور به نقش “رهبر مخالف” برود ، شخصیتی که با کنوانسیون های سیاسی آمریکا پیش بینی نشده بود یا بهتر است بگویم ، تحقق یافت “عملا” توسط رهبران پارلمان مجلس و سنا. این مکانیزم تلفیقی و عملکردی است که نیازی به “نوآوری” ندارد.

با این حال ، تصدیق ماهیت مسئله دار مواضع دونالد ترامپ در هفته های اخیر به معنای باور داشتن “همه چیز به خوبی پیش رفت” در روند انتخابات نیست. هرچه گفته شود ابطال بر فیس بوک، استفاده از رای گیری پستی در چنین مقیاسی بیش از تردیدهای مشکوک ایجاد می کند و ممکن است واقعاً نتیجه این انتخابات را تحت تأثیر قرار دهد ، البته به روشی ناشناخته و غیرقابل تأیید. اضطراری ویروس کرونا این روش از روشی برای استفاده اولیه استفاده می کرد که در گذشته از دیدگاه مکمل متولد شده بود و روشها و ضمانت های یکپارچگی آن احتمالاً هرگز مورد توجه کافی قرار نگرفتند.

ما باید از خود بپرسیم که آیا پس از غلبه بر زمینه خاص همه گیری ، آیا برای رای گیری پستی همچنان یک روش ساده رای گیری مفید است ، یا اینکه بازگرداندن مزیت رای گیری حضوری منطقی تر خواهد بود؟ بازگشت به صندوق های رای گیری سنتی در یک روز ، همانطور که در دنیا اتفاق می افتد ، از یک طرف به بازگرداندن حرمت آئین انتخابات کمک می کند و از طرف دیگر ، ضمانت های بیشتری در مورد بی طرفی و شفافیت در روند کار ارائه می دهد. در واقع ، برای اینکه دموکراسی از اجماع مقطعی شهروندان برخوردار شود ، لازم است نه تنها انتخابات عادلانه باشد ، بلکه انتخابات نیز به همین ترتیب به همه ارائه شود.
بنابراین لازم است قوانین انتخابات مورد بازنگری قرار گیرد. با این حال ، این کار باید به روش ها و مجامع مناسب ، در پارلمان ها و دادگاه های ملی انجام شود و کار در “پشت صحنه” به اقدامات بیشتری نیاز دارد تجربه و تخصص تکنیکی که اعلامیه های سیاسی حتی کمتر تجزیه می شوند. و احتمالاً سالها اثری بوده است که میانبرهای خلاقانه ای که دونالد ترامپ سعی در یافتن آن داشت نمی توانست وجود داشته باشد.

البته انتخابات ناشایست که رئیس جمهور دوره چهار ساله خود را با آن تعطیل کرد ، نباید صحت بسیاری از شهود وی و خاصیت بسیاری از مشکلاتی را که در سالهای اخیر شناسایی کرده پاک کند.
موضوعات ترامپ همچنان باقی است و همچنین “افرادی” که رئیس جمهور معزول در سال های اخیر توانسته است بهتر از هر سیاستمدار دیگری با آنها صحبت کند.

احساس بیگانگی توسط بخش فراموش شده و منزجر شده آمریکایی احساس می شود – و همچنان یکی از مهمترین عوامل سیاسی در سالهای آینده خواهد بود. اینکه آمریکا حق نمایندگی دارد ، و از این لحاظ مقدس خواهد بود ، که برخی از نامزدهای جمهوری خواه در تلاشند نقش ترامپ را به عنوان گفتگوی اصلی جهان به ارث ببرند.
از سوی دیگر ، در این مرحله ، انتخاب اعضای مهم حزب برای ادعای مستقیم میراث شخصیت ترامپ دشوارتر است. به یک معنا ، شتاب ناشی از حوادث 6 ژانویه حتی حزب را متحد کرد و درگیری را که بین ترامپ و غیر ترامپ آغاز شده بود ، در یک تغییر مکان کلی به معنای “رهایی” از شکل ترامپ حل کرد.

بنابراین ، موضوع این است که میراث ترامپ – از نظر موضوعات ، نه شخصیت ها – را به مسیر حزب دموکراتیک داخلی حزب جمهوری خواه برگردانیم ، که همه ابزارها را برای اجازه دادن به یک بحث سالم و مثمر ثمر و بازسازی جنبه های مثبت چهار سال گذشته دارد. پیشنهاد سیاست به روز شده

مشکل واقعی جمهوری خواهان ممکن است فراتر از تجمیع مجدد احتمالی فعالیت ترامپ در مورد سخت ترین التزام به یک نیروی اعتراضی خودمختار با جاه طلبی های طرف سوم. این یک فاجعه خواهد بود زیرا فساد را از یک پروژه بزرگ به یک حرفه اکثریت تبدیل می کند که دونالد را به سمت ریاست جمهوری در حال حرکت سوق می دهد. “حاشیه”، این بار واقعاً غیرقابل ارائه و مهمتر از همه برای هیچ هدف سازنده ای بی فایده – جنبشی که نمی تواند جز اینکه عنصری از شرمندگی و خرابکاری از دیدگاه سیاسی و انتخاباتی حزب جمهوری اسلامی باشد ، تلاش کند.

حزب جمهوری خواه قطعاً اقدامات سیاسی محافظه کارانه را خسته نمی کند – که در اشکال مختلف ، انجمن ها ، اعتماد مغزی، رادیو ، روزنامه ها ، جنبش ها مردمی – اما ابزار انتخاباتی محافظه کاران همچنان حزب جمهوری خواه است. هر کسی که فکر می کند محافظه کاری به نفع تقسیم و ماجراهای “کشورهای ثالث” است ، اشتباه مهلکی مرتکب می شود و بهترین هدیه را برای دموکرات ها و لیبرال.

کاری که باید فوراً انجام شود ، تلاش برای بازگرداندن ریاست جمهوری ترامپ از بعد “انحصار” است که هم تقویت کنندگان و هم شیطان پرستان آن را عادی جلوه داده اند.

بیایید سعی کنیم از ترامپ به عنوان “رئیس جمهور” ، به عنوان “چهل و پنجمین رئیس جمهور ایالات متحده” یاد کنیم. اول از همه ، ما تشخیص می دهیم که این اختیارات وی در سال 2016 با آنچه توسط رای دهندگان هر رئیس جمهور دیگر جمهوریخواه اعطا شده تفاوتی ندارد – این یک تجسم موقتی از یک تاریخ سیاسی یک قرن است که اهمیت آن فراتر از افراد است. فقط از این طریق ارزیابی عینی کار واقعی دونالد ترامپ ، اشتباهات او – که غایب نبودند – بلکه موارد درست و مفیدی که بسیاری از ما را بر آن داشت تا از دلایل انتخاب مجدد وی حمایت کنیم ، امکان پذیر خواهد بود. و این همچنان باعث می شود که ما به کل دولت وی به عنوان صفحه ای مثبت نگاه کنیم و بدون شک از باراک اوباما پیشی بگیریم.

بر اساس این پایگاه ها ، با توجه به اینکه مهلت های بعدی دور نیستند ، می توانیم به جلو حرکت کنیم. در کمتر از دو سال دیگر فرصتی برای تسخیر مجدد کنگره فراهم می شود و هر روز ارزشی ندارد.

[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.