هیچ نشانه ای از کاهش تنش های اجتماعی در لبنان وجود ندارد: حتی فرصتی برای بهبودی پس از انفجاری که بندر بیروت در ماه اوت گذشته ویران کرد ، وجود دارد که بار دیگر صحنه تظاهرات و اعتراضات خشونت آمیز است.

اواخر پنجشنبه شب ، گروهی از معترضان جوان پس از چهار روز درگیری متوالی مشتعل می شود مقر دفتر شهردار طرابلس، شهری واقع در قسمت شمالی کشور.

شهردار ریاض یاماک روز گذشته گفت که هیچ یک از مقامات شهرداری هنگام آتش سوزی داخل ساختمان نبودند: بنابراین ، خوشبختانه آتش سوزی خسارت جانی نداشته است.

خبر قتل در بحبوحه درگیری با ارتش جوانی سی ساله: عمر طیبا ، که توسط یک گلوله مورد اصابت قرار گرفت ، در تشدید روح شورشیان نقش داشت.

بیماری همه گیر ویروس کرونا به کشور رحم نکرد و قفل کردن اوضاع نابسامان اقتصادی را بدتر کرد.

حتی قبل از تشدید بحران بهداشت ، کشور با سقوط ارز دست و پنجه نرم می کرد: تورم ناگهانی متعاقب آن قدرت خرید دستمزدها را تضعیف کرد. طبقه متوسط ​​بسیار فقیر جامعه مجبور شد با عواقب اقتصادی منفی بعدی ناشی از محدودیت های جدید کنار بیاید.

اکنون بیکاری در این کشور حدود 40 درصد افزایش یافته است. کمک های متوسط ​​دولت ارائه شده به گروه های ضعیف تر (که به طور چشمگیری با بحران اقتصادی در حال رشد است) برای تأمین نیازهای آنها کافی نیست.

همه در لبنان اتفاق نظر دارند که بحران کنونی بدترین بحران اقتصادی و مالی از زمان پایان جنگ داخلی 1990 است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *